Een beetje chillend en zappend op de bank kwam ik ineens langs NSJ 2011 op Ned 3 en zag een voor mij nog onbekende zanger. Hij werd begeleidt door het Metropol Orkest en ik zat er eigenlijk gelijk helemaal in. Het bleek Jonathan Jeremiah te zijn en ik werd gelijk razend enthousiast naar zijn cd. En tot mijn blije verrassing zag ik hem op de Agenda bij de Tivoli verschijnen. Toen de vvk op een vrijdag om 10:00 uur van start ging stond ik bij de Tivoli aan de balie. Dit wil en ga ik dus echt niet missen!!
Gelukkig had ik 's middags nog even de site van Tivoli gekeken! Wegens succes is deze show verplaatst van Tivoli de Helling naar Tivoli Oudegracht. Relaxed, want de Oude Gracht is tog net ff iets leuker dan de Helling. In de zaal aangekomen is het ongeveer half vol. Na mijn vaste plekkie ingenomen te hebben stroomt de zaal langzaam vol en lijkt het erop dat het publiek weer bestaat uit jongeren en ouderen; net als bij Raphael Saadiq. Jonathan is kennelijk ook geliefd bij een breed publiek en dat kan ik goed begrijpen. In het voorprogramma staat vandaag Jodie Marie. Heb die middag expres het Youtube fimpje op de site van Tivoli niet bekeken, want ik vind het leuk om blij verrast te worden door iemand die ik nog nooit gehoord heeft.
Een jong, klein en schattig meisje neemt achter de microfoon plaats. Achter haar nemen een gitarist en iemand op een drumbox plaats. Al bij de 1e tonen van de gitarist kreeg ik t idee dat dit wel eens leuk kon zijn en toen Jodie begon met haar eerste nummer kreeg ik, als ik eerlijk ben, wel een klein beetje kippenvel. Wat een stem. Poe poe Het is een voorprogramma waar ik echt heel blij van wordt! En aan het eind van de het 1e nummer blijk ik niet de enige te zijn, want er klinkt redelijk luid geklap, gefluit en ik hoorde zelfs een woehooeetje! Dit tog wel tot opluchting van Jodie, want ze kijkt haar drummer aan en ze slaakt een diepe zucht. Het lijkt opluchting en gaat door waarmee ze begonnen is. Goed zingen! Na een nummer of 5 gespeeld te hebben eindige ze met het liedje Remember me. Nou dat gaat wel lukken! Kan niet wachten tot later dit jaar haar ceedee uitkomt en als ik haar spot op een van de concertagenda haal ik gelijk een kaartje. Dus mensen: Jodie Marie- Zeker eentje om te checken!
Een voor een worden de nummers van zijn tot nu toe nog enige cd, Solitary Man, ten gehore gebracht. Wat hierbij opvalt is dat niet elk nummer met een volledige band wordt gespeeld. De ene keer zit alleen de cellist erbij., een ander nummer de trombone en chilt de rest van de band ff backstage. En de wisselende samenstellingen zijn eigenlijk wel heel fijn! Elke liedje krijgt zo tog een beetje zijn eigen geluid en zijn ook niet precies hetzelfde als zijn cd, maar ze klinken minstens net zo goed! De liedjes waarbij de cellist meespeelt, zijn echt een lust voor mijn oortjes. Wat is dat eigenlijk een mooi instrument. Dan komt er zelfs een moment dat de volledige band van het podium gaat en Jonathan een liedje ter ere van zijn moeder gaat opdragen. Onder de uitleg van het hoe en waarom door Jonathan wordt het licht gedimd en komt hij in een sfeervolle paarse spotlight te staan.. Ondertussen wordt t steeds stiller in de zaal.. sssssstt sssssssst hoor ik om mij heen en t wordt stiller en stiller. Maar een aantal geeft daar geen gehoor aan en blijven kletsen. "Als je wil kletsen, dan ga je maar naar buiten" klinkt t ineens hard door de zaal! Waarna je eerst gelach hoort en daarna indrukwekkende stilte.. de boodschap is aangekomen en t is echt verbazend hoe zo’n zaal dan aan iemands lippen kan hangen.. Of Jonathan nou met een heel orkest, zijn hele of halve band of alleen optreedt. Hij blijft me boeien tot de laatste noot. Dit bewijst wel hij echt een goed artiest is, want met wie hij ook speelt; het doet helemaal niets af van zijn performance!!!
Maar tog zijn er al best wat mensen vroegtijdig hun jas gaan halen en ze komen niet meer de zaal in. Geen idee waarom, want het is gewoon een goed optreden. Na een krap uurtje bedankte Jonathan onder luid applaus de zaal en verliet het podium. Er was niet heel veel geklap en gefluit voor nodig om hem en zijn band weer op het podium te krijgen voor de eigenlijk wel gebruikelijke toegift. De avond zit er helaas alweer bijna op en het was echt een geslaagde avond!! Voor mij is de keus makkelijk als ik hem weer op een concertagenda zie verschijnen; ik zeg gaan!!
Bij de parkeergarage aangekomen blijk ik 10,20 te moeten betalen.... Shiit heb een briefje van 10 en 20 euries in mijn zak. Heb echt geen zin in een broekzak met kleingeld, dus wat te doen. "mag ik jullie misschien een brutale vraag stellen" vraag ik aan de 2 meisjes die ook staan te wachten. En ik ging met het briefje van 20 in mijn zak naar huis. Thanks Ladies.
Next Stop - Krystl.
Gelukkig had ik 's middags nog even de site van Tivoli gekeken! Wegens succes is deze show verplaatst van Tivoli de Helling naar Tivoli Oudegracht. Relaxed, want de Oude Gracht is tog net ff iets leuker dan de Helling. In de zaal aangekomen is het ongeveer half vol. Na mijn vaste plekkie ingenomen te hebben stroomt de zaal langzaam vol en lijkt het erop dat het publiek weer bestaat uit jongeren en ouderen; net als bij Raphael Saadiq. Jonathan is kennelijk ook geliefd bij een breed publiek en dat kan ik goed begrijpen. In het voorprogramma staat vandaag Jodie Marie. Heb die middag expres het Youtube fimpje op de site van Tivoli niet bekeken, want ik vind het leuk om blij verrast te worden door iemand die ik nog nooit gehoord heeft.
Een jong, klein en schattig meisje neemt achter de microfoon plaats. Achter haar nemen een gitarist en iemand op een drumbox plaats. Al bij de 1e tonen van de gitarist kreeg ik t idee dat dit wel eens leuk kon zijn en toen Jodie begon met haar eerste nummer kreeg ik, als ik eerlijk ben, wel een klein beetje kippenvel. Wat een stem. Poe poe Het is een voorprogramma waar ik echt heel blij van wordt! En aan het eind van de het 1e nummer blijk ik niet de enige te zijn, want er klinkt redelijk luid geklap, gefluit en ik hoorde zelfs een woehooeetje! Dit tog wel tot opluchting van Jodie, want ze kijkt haar drummer aan en ze slaakt een diepe zucht. Het lijkt opluchting en gaat door waarmee ze begonnen is. Goed zingen! Na een nummer of 5 gespeeld te hebben eindige ze met het liedje Remember me. Nou dat gaat wel lukken! Kan niet wachten tot later dit jaar haar ceedee uitkomt en als ik haar spot op een van de concertagenda haal ik gelijk een kaartje. Dus mensen: Jodie Marie- Zeker eentje om te checken!
Na even een drankje gehaald te hebben en weer op mijn plekkie aangekomen, ondervind ik een van de nadelen als je alleen naar een concertje gaat. Er is niemand die je plek bezet houd en bij terugkomst stonden er een aantal ouderen op mijn plek.. Helemaal niks mis mee, maar hoe vaker je je plekkie verlaat hoe verder je van t podium komt te staan. Verder van het podium hoe dichter bij het bar. Al heb ik daar vandaag niet zoveel aan, want ik was mijn eigen BOB. Ondertussen neemt de band van Jonathan elk hun plek in onder begeleiding van de cellist die als 1e zijn plaats heeft ingenomen. Omste beurt beginnen de anderen bandleden met de cellist mee te spelen. De trombone, drum, contrabas en gitaar. Het klinkt lekker en beloofd goeds! Onder luid applaus betreed dan ook Jonathan het podium en begint gelijk met zingen! De sfeer zat er al lekker in door Jodie en de sfeer wordt alleen maar beter! Na de eerste 2 nummers begroet hij voor het eerst de uitverkochte zaal en wordt dat wordt met veel enthousiasme beantwoordt! Je kan goed merken dat hij zich thuis voelt op het podium en geniet van de sfeer die er hangt. Het feit dat hij later in zijn concert speciaal een liedje voor Susan zingt, omdat ze jarig is en dat toont gelijk dat hij een heel benaderbaar artiest is. Lang niet elke artiest zou zoiets doen tijdens zijn show. En voordat hij aan "haar" liedje begon, riep hij nog even lachend: Soo Susan, you'l better be here!!!
Ik had er bij Raphael al best wel een beetje last van en toen dacht ik dat het een incidentje zou zijn, maar kennelijk tog niet.. Met alle respect voor de ouderen dat ze de concertjes bezoeken, maar ze hebben er wel een handje van om constant precies voor, iig mijn, neus te staan! Bij Raphael gebeurde het al een paar keer en vandaag weer.. en een van de mannen die nu voor mijn neus staat is duidelijk deo vergeten.. dus tijd om eens een ander plekje op te zoeken. Inmiddels gaat Jonathan gewoon verder waarmee hij begonnen is.. Zijn prachtige muziek ten gehore brengen en echt elk nummer wordt onthaald met gefluit, geklap en wooehoooeeee Ben inmiddels via het balkon naar de andere kant van de zaal gelopen en sta vlakbij de klapdeuren naar de hal.. Daar spot ik ineens Jodie, die daar ook duidelijk staat te genieten van de show! Het is altijd leuk als je het voroprogramma gewoon tussen het publiek spot. Heb haar gecomplimenteerd met haar goede show en dat ik uitkijk naar haar cd en dat ze maar snel naar nederland moet komen voor een eigen concert! Ze kon dit volgens mij wel waarderen en antwoorde lachend met I hope!
Een voor een worden de nummers van zijn tot nu toe nog enige cd, Solitary Man, ten gehore gebracht. Wat hierbij opvalt is dat niet elk nummer met een volledige band wordt gespeeld. De ene keer zit alleen de cellist erbij., een ander nummer de trombone en chilt de rest van de band ff backstage. En de wisselende samenstellingen zijn eigenlijk wel heel fijn! Elke liedje krijgt zo tog een beetje zijn eigen geluid en zijn ook niet precies hetzelfde als zijn cd, maar ze klinken minstens net zo goed! De liedjes waarbij de cellist meespeelt, zijn echt een lust voor mijn oortjes. Wat is dat eigenlijk een mooi instrument. Dan komt er zelfs een moment dat de volledige band van het podium gaat en Jonathan een liedje ter ere van zijn moeder gaat opdragen. Onder de uitleg van het hoe en waarom door Jonathan wordt het licht gedimd en komt hij in een sfeervolle paarse spotlight te staan.. Ondertussen wordt t steeds stiller in de zaal.. sssssstt sssssssst hoor ik om mij heen en t wordt stiller en stiller. Maar een aantal geeft daar geen gehoor aan en blijven kletsen. "Als je wil kletsen, dan ga je maar naar buiten" klinkt t ineens hard door de zaal! Waarna je eerst gelach hoort en daarna indrukwekkende stilte.. de boodschap is aangekomen en t is echt verbazend hoe zo’n zaal dan aan iemands lippen kan hangen.. Of Jonathan nou met een heel orkest, zijn hele of halve band of alleen optreedt. Hij blijft me boeien tot de laatste noot. Dit bewijst wel hij echt een goed artiest is, want met wie hij ook speelt; het doet helemaal niets af van zijn performance!!!
Maar tog zijn er al best wat mensen vroegtijdig hun jas gaan halen en ze komen niet meer de zaal in. Geen idee waarom, want het is gewoon een goed optreden. Na een krap uurtje bedankte Jonathan onder luid applaus de zaal en verliet het podium. Er was niet heel veel geklap en gefluit voor nodig om hem en zijn band weer op het podium te krijgen voor de eigenlijk wel gebruikelijke toegift. De avond zit er helaas alweer bijna op en het was echt een geslaagde avond!! Voor mij is de keus makkelijk als ik hem weer op een concertagenda zie verschijnen; ik zeg gaan!!
Bij de parkeergarage aangekomen blijk ik 10,20 te moeten betalen.... Shiit heb een briefje van 10 en 20 euries in mijn zak. Heb echt geen zin in een broekzak met kleingeld, dus wat te doen. "mag ik jullie misschien een brutale vraag stellen" vraag ik aan de 2 meisjes die ook staan te wachten. En ik ging met het briefje van 20 in mijn zak naar huis. Thanks Ladies.
Next Stop - Krystl.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten