Ik mag wel heel blij zijn met mijn allerbeste vriendin! Geregeld stuurt zij mij een mailtje met een, vaak voor mij nog onbekende, artiest of bandje. Via haar heb ik bijvoorbeeld een Sia en een Angus & Julia Stone ontdekt, terwijl die nog helemaal niet hot of uberhaupt bekend waren in Nederland. Zo ging het dus ook met The Pretty Reckless. Hun tot nu toe enige album, Light me up, heb ik dan ook al enige tijd in bezit en toen ik hun cd laatst weer op mijn phone zette, begon ik automatisch aan t eind van elk nummer het volgende nummer al te neuriën. Vond het toendertijd al een errug lekker cdtje en dat is in de tussentijd zeker niet minder geworden! The Pretty Reckless in een amerikaanse rockband bestaande uit 4 personen. De band zelf zal waarschijnlijk niet zo heel veel mensen bekend in de oren klinken, maar de zangeres Taylor Momsen misschien wel. Deze frontlady van de band speelt namelijk ook Jenny Humphrey in de bekende serie Gossip Girl. Dat deze serie ook in Nederland goed bekeken wordt, is misschien een verklaring waarom het vanaaf uitverkocht is. En aangezien er heel veel tienermeisjes addicted aan zijn, verwacht ik overwegend jonge meisjes vanaaf met hier en daar verdwaalde ouders. In 2011 verzorgde ze al de openingsact voor Evanescense bij een 8tal concerten, maar zelf heb ik ze ook al een keer als hoofdact op de Paradiso agenda voorbij zien komen. Helaas kwam ik er toen te laat achter en was het al uitverkocht. Dus toen ik hun spotte bij Tivoli, twijfelde ik geen moment, ik tipte mij beste vriendin, en waren dit keer gelukkig op tijd om kaartjes te bemachtigen. En omdat het al een tijdje geleden is dat ik naar een lekker rockconcertje ben geweest, kijk ik alweer uit naar het optreden!!
Iets na 8-n op de Oude Gracht aangekomen, stuiten we op iets ik wat al lange tijd niet heb meegemaakt bij de Tivoli. Er staat een rij en niet zo'n kleintje ook. Achter aansluitend blijkt inderdaad dat vanaaf het overgrote deel van het publiek uit over enthousiastische tienermeisjes zal bestaan. Op zich geen ramp aangezien die waarschijnlijk hysterisch worden bij het zien van Taylor Momsen, dus dat zorgt iig wel voor een sfeertje. Bijna bij de ingang van Tivoli zie ik een vuilniszak aan de dranghekken hangen. De echte diehard fans hebben het zekere voor t onzekeren genomen en zijn 's middags al in de rij gaan staan. Echt een goed idee van de bodemleeftijd vanaaf krijg ik als we naar een minuutje of 25 in de gang van de Tivoli zijn beland. 2 meisjes achter mij staan te kijken naar de huisregels van de Tivoli en lezen dat bezoekers jonger dan 16 na 23:00 geen toegang meer hebben. "Als ze maar niet naar onze ID's vragen" hoor ik ze zeggen. Door de grote getalen jongeren werd er veelvuldig op leeftijd gecontroleerd voor het, mij niet meer zo bekende, leeftijdsbandje. Gelukkig mochten we bij beide controlepunten van de security gelijk doorlopen, omdat we er tog wel ruim over de 18 uitzien. In de rij voor de jassen begint net het voorprogramma, KinKobra. 's Middags heel eventjes bekeken op de Tivolisite, maar was niet heel enthousiast. We gaan het zien.
In de zaal sta ik dit keer op een ander plekkie van mijn normale vaste stekkie. Recht voor het podium, waar de vloer iets omhoog loopt. Handig voor als er miss een van de ouders van een tienermeisje voor mijn neus gaat staan. Kinkobra is inmiddels aan het 2e nummer begonnen en ik ben e rnog steeds niet echt enthousiaster van geworden. Het soort rock dat hun spelen is toch net ff too much voor mij. Heb nog even hun site, http://www.kinkobra.com/, bekeken en de mannen zijn wel aardig aan de weg aan het timmeren. Ik vond het geluid ook wel een beetje aan de harde kant. Een normaal gesprek was lastig te voeren en tijdens een poging tot een gesprek zijn er pardoes een paar mensen voor onze neus gaan staan. Hebben wij weer.... maar nog eens goed kijken, blijkt een van die mensen Eddy Zoey te zijn. Druk met zijn Iphone en hypstamatic-app in de weer. Hij vroeg nog ff of ik een fotootje van hem en zijn maat wou maken. Inmiddels is KinKobra aan hun laatste nummer begonnen en dit vind ik niet heel vervelend. Het laatste, net ff te lange, nummer wordt net als de nummers ervoor eigenlijk, wel heel goed onthaald door het overgrote deel van het publiek. Het wachten op The Pretty Reckles begint. Om mij heen kijkend zie ik tog wel een verscheidenheid aan typetjes rondlopen. Hanekammen, opgeschoren zijkantje, gekleurde haren en ga zo maar door. Wat al die verschillende typetjes wel gemeen hebben, is dat ze allemaal zojuist een bandshirtje gekocht hebben. Hier en daar spot ik al wat ouders die er na KinKobra eigenlijk al wel klaar mee zijn. Na een half uurtje verschijnen er onder een hysterisch gegil 2 personen op het podium. Er worden een paar bandshirtjes het publiek ingegooid en leeg is het podium weer. Na ongeveer nog een kwartiertje gewacht te hebben gaat het licht uit wat weer gevolgd wordt door een hysterisch gegil.
Een voor een nemen de bandleden hun plek in en als laatste verschijnt Taylor op het podium, waarna alle meisjes nog harder gaan gillen. De vriendin van Eddy Zoey kan trouwens ook aardig hard gillen. Er wordt gelijk begonnen met "Since you're gone" en dat is ook wel een lekker nummer om mee te beginnen. Sfeertje zit er vanaf het begin af aan al goed in. Even snel tellend, tel ik ongeveer een beeldschermpje of 50 in het publiek, iedereen is aan het filmen. Dat wordt een overload aan filmpjes op FB en Youtube gok ik. Waar je de zangcapaciteit van Taylor bij het 1e nummer niet zo heel goed naar voren kwam, kwamen die bij het 2e nr, "Zombie", wel duidelijker naar voren. Dit is iets wat de hele avond eigenlijk wel gebeurt. Bij alle "hardere" nummers overstijgt het geluid van de band wel een beetje de zang van Taylor. Omdat haar muziek toch wel lekker stevig is en lekker in de oren klinkt, vind ik dit op zich niet zo'n probleem. Bij het 3e nummer van vanaaf, "Miss Nothing", zoekt ze voor het eerst echt contact met het gewillige publiek. Zichtbaar genietend van de aandacht paradeert ze over het podium en gaat ze een aantal keer door haar knieën dichtbij het publiek. Dit vinden zij natuurlijk geweldig en de je ziet tientallen handen omhoog reiken, hopende haar aan te raken. In een toch wel redelijk tempo worden de nummer van haar cd gespeeld. Nadat Taylor onder luid gefluit haar blouse heeft uitgetrokken, wordt "Just Tonight" ten gehore gebracht en tijdens dit nummer wordt voor de 1e keer het publiek bij het optreden betrokken. Bij het volgende nummer, "Going Down", klimmen er ineens een aantal meisjes in BH het podium op! De beveiliging is het hier niet zo blij mee eens en plukken er gauw een stuk een 4 van het podium. Taylor maakt het verder niets uit en gaat gewoon lekker door. 4 meisjes blijven uiteindelijk de rest van het nummer op het podium. Hun avond kan iig niet meer kapot! "anyone drinking or smoking" vraagt ze aan het publiek. Tja welk tienermeisje doet dat tenminste 1 van die 2 nou niet tegenwoordig en dit zorgde weer voor een hoop gegil uit de zaal! Het is tijd voor het heerlijk aanstekelijke "My Medicine" en dit nummer wordt ook weer luid meegezongen door het enthousiaste publiek. Na vervolgens nog haar 1e single "Make me wanna die", "Factory Girl" en nog een liedje( op het deuntje kan je 'alle duitsers zijn homo' zingen) gespeeld te hebben verlaat ze na een ruim half uurtje al het podium. Na een eerst wat voorzichtig "we want more" breekt het gegil, geschreeuw en gefluit pas echt goed los! Na een paar minuutje verschijnen ze, tot grote blijdschap van het publiek, weer op het podium voor een schamele toegift van 1 liedje, Nothing else to lose. Bij dit nummer gaat het publiek nog een keer uit hun dak en zingt uit volle borst mee, want de grote getale tieners kunnen wel gewoon echt elk liedje meezingen en zij hebben zeker bijgedragen aan de sfeer vanaaf!!!!
Terugkijken op de avond heb ik, ondanks KinKobra, toch wel een hele leuke avond gehad! Een beetje jammer dat het concert zelf wat aan de korte kant was en dat het geluid niet altijd even goed was. Het leek ook wel een klein beetje alsof er na elke nummer even overlegd moest worden over het volgende nummer. Ondanks dat ik de hele show nog niet zo goed in elkaar vond zitten, heb ik me wel prima vermaakt!! Taylor laat zeker zien dat ze naast acteren, wat ik haar trouwens nooit heb zien doen, beschikt over een lekkere stem en dat ze wel degelijk kan zingen!! Dat ze ook actrice is, maakt het misschien voor haar wel makkelijker om het publiek te vermaken. Het publiek wat echt bijna helemaal uit tieners bestond zijn ook niet zo moelijk gek te krijgen. Maar het gemak waarmee Taylor over het podium bewoog, het publiek meekreeg en de manier waarop zij de hoofdjes van de mensen vooraan op hol bracht, denk ik dat ze ook een ouder publiek wel kan vermaken. Denk wel dat ze als zangeres en als band, nog meer in hun mars hebben. Taylor is natuurlijk nog hartstikke jong! Ze kan zeker nog groeien als zangeres en ik hoop dat haar acteer en zangcarrieres te combineren blijft! Al zou ik het persoonlijk niet erg vinden als ze het alleen bij zingen houd :) Ben benieuwd wat hun volgende cd eventueel gaat brengen. Op basis van hun 1e cd ga ik hem zeker checken als die er komt. Al met al een leuk avondje met heerlijke catchy rockmuziek achter de rug!!! Zeker eentje om te checken; Rock on!!
Next Stop - Joan as Policewoman
Geen opmerkingen:
Een reactie posten