Woensdag 21 December Tivoli De Helling; Dotan

Op een donderdag, na mijn gebruikelijke eetafspraak, bij mijn ouders stopte mijn vader me ineens 50 euries toe. Hij had een kleine financiële meevaller gehad en hij had bedacht dat ik daar concertkaartjes van kon kopen. Omdat ik naar zo vaak naar concertjes ga en zo enthousiast met mijn blog bezig ben. Echt super lief van hem en ik heb die 50 euries daar dan ook helemaal aan gespendeerd! Ik had al eerder gespot dat Dotan, met Rachel Louise als support act, in Tivoli De Helling zou optreden. Bij Songbird Festival traden heel toevallig Dotan en Rachel Louise ook op. Dotan heb ik toen niet meegepakt, maar Rachel Louise heb ik toen gelukkig wel gezien.  Zo af en toe kom je een artiest tegen die zo'n verpletterende indruk op je maakt en zij is er zo'n eentje. Dotans muziek was nog volkomen onbekend voor mij, maar de 11,50 euro voor een kaartje heb ik wel voor Rachel over, ondanks dat ze in het voorprogramma staat. Dus: thanks to dad for making this possible! Het was tenslotte het einde van de maand ;) Kaartje gescoord en toen Dotan maar eens gaan checken. Een 24 jarige Amsterdamse singer- songwriter die in mei van dit jaar zijn eerste album uitgebracht heeft, genaamd "Dream Parade". Door zijn 1e single, "This Town", werd hij bij 3FM gelijk uitgeroepen tot 3FM Serious Talent en Giel Beelen noemde hem in maart dit jaar bij DWDD zelfs uit tot het grootste talent van 2011. "This Town" werd gelijk 3FM Megahit en zijn debuutalbum cd van de week bij 3FM en 3voor12. Ook alleen maar lovende recensies in de bekendere bladen. Een hoop mensen die overtuigd zijn van Dotan, ben benieuwd of dat ook voor mij gaat gelden. De eerste indruk was in iig goed! De indie popperige sound van "Dream Parade" ligt ook wel aardig in mijn straatje. Het stemgeluid en de manier van zingen geeft bij mij dan vaak een goede indruk of ik het echt goed vind of niet. En eerlijk gezegd was ik niet echt helemaal 100% overtuigd. Het klinkt zeker wel lekker, maar toch miste ik ergens iets of.. Ook na een aantal you tube filmpjes was ik nog niet volledig overtuigd. Ik ga het beleven, ben iig verzekerd van een steengoed voorprogramma. Mijn avond is bij voorbaat al geslaagd! Nog even 2 wist u datjes over Dotan: Dat zijn debuutalbum ook in verschillende internationale landen wordt uitgebracht, startend in Israel, waar Dotan "toevalligerwijs" ook geboren is. En wist u dat Dotan de 1e artiest is die langer dan 5 maanden op de 1e plaats van de Serious Talent Charts, een chart gebaseerd op social media populariteit, bivakeerde. 

Om 20:00 met een ex-collegaatje afgesproken, die weer eens op de gastenlijst stond ;) , voor de deur bij De Helling. Dat het vanaaf niet uitverkocht is buiten al goed te merken. Lang niet zoveel activiteit zoals rokende mensen of een rij voor de deur als bij een uitverkochte Helling. De fietsenrekken, ook een goede graadmeter, zijn ook lang niet gevuld. Eenmaal binnen is er eigenlijk ook geen rij bij de jassen en na een vluchtige blik in de zaal gok ik dat daar ongeveer een mannetje of 40 a 50 staat. Nog niet zo druk dus, maar het is ook nog redelijk vroeg ervan uitgaande dat normaliter Dotan rond de klok van 21:30 act de presence geeft. Ik ben bewust iets eerder dan anders naar De Helling gegaan, want Rachel wil ik echt niet missen! Na de jassen opgehangen te hebben, nemen we even plaats aan een tafeltje in de Lobby en wachten op nog een ander, voor mij, ex-collegaatje. Tijdens het wachten druppelen er toch nog wel een aantal mensen binnen en ik denk dat er uiteindelijk een mannetje en vrouwtje of 150-200 zijn gekomen. Heb het tijdens het optreden nog even gechecked bij de security, maar die mocht het niet zeggen. Het zijn veelal twintigers op Dotan afgekomen met af en toe een uitschietertje richting de 40. Als mijn andere ex-collegaatje ook gearriveerd is en zichzelf van een drankie voorzien heeft, gaan we richting zaal. Het loopt inmiddels bijna tegen half 9 en het zeer waarschijnlijk dat Rachel Louise bijna gaat beginnen. Omdat het bij lange na niet uitverkocht is, kunnen we redelijk dicht bij het podium staan. Is weer eens een ander plekkie dan mijn gebruikelijke stekkies achter in de zaal. Laat Rachel maar beginnen, ik heb er zin an!! 

En om iets over half 9 verschijnt Rachel op het podium. "At the disco" is het eerste nummer waarmee ze start vanaaf. " ga niet teveel lullen anders duurt het een uur" zegt ze voordat ze aan het nummer begint. Ik vind het geen probleem hoor als dit voorprogramma een uur duurt, denk ik bij mezelf. Dit eerste nummer wordt gelijk lekker ontvangen door het publiek. Ik had mijn ex-collegaatje getipt over deze avond en dan vooral omdat Rachel Louise in het voorprogramma staat en ze is ook gelijk overtuigd! Songbird Festival was duidelijk geen toevalstreffer, want ook "Living in Holland" klinkt weer heerlijk en het kippenvel gevoel bekruipt mij dan ook weer. Weer heerlijk genieten van haar muziek zeg, al komt de kippenvel dit keer ook wel iets sneller, omdat de airco misschien een klein beetje op blazen staat ;) Voor het 2 nummer hebben haar broer Colin , drum, en een vriend Jacob, gitaar, zich bij haar op het podium gevoegd. Na "Hardcore" is het tijd voor een nummer van haar in 2012 uitkomende debuut album, waar ik echt met smart naar uit kijk!! voor het spelen van "take your place" is Rachel achter haar piano vandaan gekomen en begeleiden Colin en Jacob haar. Ik geniet weer met volle teugen en ik niet alleen. De zaal is echt geboeid door Rachel en ik hoor dan ook echt praktisch geen gepraat of geroezemoes om mij heen. nouja bijna iedereen heeft alleen maar oog voor Rachel op een stelletje pal voor mijn neus... kom op zeg.. je mag elkaar best een kusje geven, maar weet wanneer het genoeg is of get a room! Na "Off course your blond" zit Jacob's bijdrage aan het optreden erop en krijgt als dank daarvoor een lekker applaus van de zaal. Colin neemt voor het volgende nummer de gitaar ten handen en Rachel had tijdens Songbird Festival al opgemerkt dat haar broertje een multi talent is. Hem toen geen gitaar zien bespelen, dus laat maar horen. Het volgende nummer is een nummer van Rachels grote voorbeeld Maria Mena en laat zij nu ook een speciaal plekkie bij mij hebben. Ik ben dan ook zo blij als zij "Just hold me" ten gehore gaat brengen en ze brengt het met veel gevoel! Voor mij persoonlijk echt een hoogtepunt van deze avond en irriteer me dan ook even aan de mensen die vlak naast me staan te praten. Ssshhhtttt denk ik bij mezelf!! Na dit bijzondere momentje verlaat Colin onder luid applaus het podium en is het helaas alweer tijd voor haar laatste nummer. Na alvast een applausje voor Dotan gegeven wordt "Not with me" gespeeld en onder veel applaus en gefluit verlaat Rachel rond 21:00 het podium. Een heel andere setting vanaaf dan bij het Songbird festival, but she did it again! Ik was al voor 100% overtuigd, maar mijn ex-collegaatje is ook helemaal verkocht. Laat dat debuutalbum maar snel komen en de daarbij horende tour!! 


Om iets over 21:30 gaan de lichten op het podium uit en als deze weer aan gaan heeft Dotan achter een piano plaats genomen.  "Feel" is het eerste nummer en ik ben benieuwd of zijn optreden mij helemaal over de streep gaat trekken. Het is iig een lekker rustig intiem begin van het concert, want Dotan zit in een spotje achter de piano en het publiek heeft ook zijn aandacht al op het podium gevestigd. Hier en daar hoor ik nog wel wat gepraat en nog wat gelach. Het is dan ook een lekker rustig nummer om mee te beginnen vanaaf. Terwijl de lichten weer doven na het eerste nummer laat het publiek hun waardering al redelijk merken. Onder een vage zweverige intro wordt elk bandlid in een spotlight gezet en het 2e nummer knalt er in. "Tell a Lie" is dan ook iets meer uptempo en ik zie het publiek hier en daar ook al een beetje swingen. En ik moet eerlijk zeggen dat ik die neiging ook wel krijg. Hhhmmm toch al weer iets meer overtuigd. Sfeertje zit er inmiddels goed in en hoor om mij heen eigenlijk geen gepraat meer. Na nog een nummer is het tijd voor een welkomspraatje "Goedenavond Utregt" en gaande weg het optreden zal hij het publiek vaker te woord staan. Voor het volgende nummer wordt Dotan achter zijn piano in een paars licht gezet. Zich inlevend start hij aan "Secret Faces" en ik het klinkt toch ook wel weer gewoon lekker. Na een eerste keer op mijn vingers gefloten te hebben vanaaf, vertelt Dotan dat dit hun laatste optreden van de clubtour is. Er wordt het een en ander over hun tour vertelt en waar ze zoal geweest zijn. Wel een beetje jammer dat het laatste optreden van je tour dan niet volledig uitverkocht is. Het volgende nummer staat niet op de plaat en heet "Shining your way".  Klinkt aardig als het werk wat op zijn debuutalbum staat en het wordt dan ook beloond met een redelijk applaus. Zelf vond ik het ook wel redelijk klinken, maar vooral de belichting van het podium viel mij wel erg op.   


"Hebben jullie het een beetje naar jullie zin??" Dotan vertelt dat Rachel hun tijdens deze tour heeft vergezelt en hij heeft nog een nieuwtje. Giel Beelen noemde Dotan eerder dit jaar nog het grootste talent van 2011, maar Rachel is de Beste nieuwkomer van 2011! En ik kan me daar natuurlijk helemaal in vinden! Onder blauw paars licht begint Dotan met "Illusion" en tijdens dit nummer laat een van de bandleden even zijn kunnen zien op een electrische gitaar.  Voor het volgende nummer wordt er voor een intiemere setting gekozen. Onder begeleiding van een akoestische gitaar een een drumbox wordt er een nummer van John Mayer gecoverd, "I don't trust myself loving you". De gitarist met de akoestische gitaar tokkelt er lekker op los tijdens dit nummer. Heel terecht merkt Dotan later op dat hij wel wat van Bruno Mars weg heeft en dat klopt idd wel. Voor zijn eerste tour had Dotan zichzelf wat dingen voorgenomen en een van die dingen was om voor elk optreden in de kleedkamer een nummer te schrijven. Een aantal van die nummers heeft hij tijdens zijn eerder optredens deze tour gespeeld en de een werd beter ontvangen dan de ander. Het is nog een naamloos nummer en suggesties kunnen na afloop bij de merchandise door gegeven worden. Voor dit nummer heeft hij alleen "Bruno" en een andere gitarist nodig. In een kringetje staan ze alle drie rond een microfoon. De andere gitarist heeft vanuit dit gezichtspunt overigens wel iets weg van Curt Cobain ;) Het is een rustig nummer en ik vind het niet zo heel boeiend. Misschien dat, als ze het in een ander jasje steken, het een beter nummer kan worden. Niet iedereen in de zaal deelt deze mening, want aan het nummer is er wel een redelijk goede response uit de zaal. Na "Souldiers" is het weer tijd voor een nummer van een andere band. "Snow Patrol" dit keer. Toen Dotan op verschillende festival begonnen te spelen werden ze eerst met Snow Patrol vergeleken, wat ze eerst heel tof vonden. Maar hoe vaker ze dat hoorden hoe minder leuk ze het vonden. Terwijl ik tijdens het nummer de aantekening in mijn telefoon maak dat ik t niet zo heel best vind, zegt mijn ex-collegaatje "Dat was niet zo best". Ik laat mij aantekening in mijn telefoon zien en we slaken tegelijkertijd een diepe zucht hahaha Laat hij het het maar bij zijn eigen werk houden, maar niet iedereen deelt die mening, want er is toch wel een redelijke response uit de zaal. Gelukkig volgt na deze kleine deceptie weer een nummer van zijn debuutalbum. Voor "All that I can be now" wordt er een mooi gevoelig sfeertje op podium gecreëerd en het vorige nummer is alweer helemaal vergeten. Erg mooi nummer ook en de hele zaal is dan ook helemaal stil. En ook bij "Shine on" blijft het publiek geboeid door het optreden. "Fijn dat jullie allemaal zo stil zijn" Merkt hij dan ook terecht op na deze nummers. Voor mij persoonlijk het mooiste momentje tijdens het optreden van Dotan tot nu toe. Rachel Louise even buiten beschouwing gelaten dan he, want dat was voor mij het hoogtepunt van vanavond. 


Na eerst wat grappige verhaaltjes over het begin van zijn carrière, en dan vooral zijn 1e optreden in Paradiso, waarbij hij alles omver liep bij het opkomen, vertelt te hebben, wordt het publiek voor het eerst bij het optreden betrokken. We gaan zo langzaam aan ook richting het einde van het concert en de grootste hit, waarmee het allemaal begon, moet nog gespeeld worden. Nu een eerste test van bereidwilligheid en zang kwaliteiten van het publiek, lijkt het alsof ze er wel redelijk zin in hebben. "Dat kan beter, nog een keertje" en het publiek doet er nog een schepje boven op. "Te gek! Nu gaan we het nog even wat moeilijker maken" na nog wat instructies en oefening gaat het publiek hem ondersteunen door 2 stemmig te zingen. Als iedereen weet wat er van hem verwacht wordt, wordt "This Town" ingezet en de zaal swingt er vanaf het begin af aan lekker op los! Ook het 2 stemmig zingen gaat eigenlijk wel heel goed en dit alles zorgt voor een lekker afsluiter van dit optreden!! Als rond 22:35 Dotan, onder luid applaus, het podium verlaat en de lichten in de zaal bijna helemaal gedimd worden is het wachten op de toegift. En dat die gaat komen is eigenlijk wel een zekerheidje want anders waren alle lichten wel aan gegaan ipv van praktisch helemaal uit. Tijdens het wachten op wat komen gaat en het bekende "We want more" door de zaal galmt, wordt er ineens een spotje op het midden van de zaal geschenen. Blijken Dotan en "Bruno" precies naast mij te staan, midden in het publiek. "We houden ervan om naar de mensen toe te komen" licht Dotan toen en onder het getokkel van "Bruno" en het vinger geknip van de zaal wordt "Hopes and Dreames" ten gehore gebracht. Dotan doet dit ook nog eens zonder microfoon en het is een mooi en intiem moment. Om mij heen zie ik allemaal verliefd kijkende meisjes naar "Bruno" en ook een beetje naar Dotan kijken hahaha Heerlijk om te zien ;) Na dit indrukwekkende moment voegen ze zich nog 1 keer bij de rest van het band op het podium voor het allerlaatste nummer van vanavond. Het is zijn 2e single "Where we belong" die ook werd gebruikt voor een internationale campagne van Amnesty International. Nog een laatste keer geniet en swingt de zaal, sfeertje is over de hele avond gezien wel goed geweest. Aan het einde van het nummer wordt er door Dotan nog een band presentatie gedaan, waarbij "Bruno" toch wel het grootste applaus mocht ontvangen. Nog een keer de handjes op elkaar en rond de klok van 22:50 zit het er dan echt op!


Als ik buiten, nadat ik afscheid van mijn ex-collegaatjes heb genomen, richting de auto loop kan ik terug kijken op een geslaagde avond. Rachel was eigenlijk bij voorbaat al een zekerheidje en met haar in het voorprogramma moet je zelf ook wel van goede huize komen als je de hoofdact van de avond bent. Ik was aan het begin van de avond niet helemaal 100% overtuigd en deze avond heeft mij zeker een stuk meer overtuigd. De hele avond was goed in elkaar gezet en vooral het spelen met het licht had zeker toegevoegde waardes. Wisselende kleuren, veel spotjes en vaak een complete fade out aan het einde van een nummer droegen zeker bij aan het sfeertje. Naar Zijn stemgeluid live was ik misschien nog wel het meest benieuwd vanaaf. De nummers zelf klinken gewoon allemaal lekker indie, niets mis mee. En dat klonk live ook wel goed. Ben nog steeds niet helemaal overtuigd, zit denk ik op een procentje of 98. Hij heeft zeker weten een lekker eigen stemgeluid, maar mis toch iets wat het net even iets specialers maakt. Toen ik een paar dagen hierna het concert nog even met een van mijn ex-collegaatjes aan het bespreken was, vroeg zij mij: "Maar heb je zijn cd daarna nog geluisterd en ga je hem nu vaker luisteren" en ik moet wel toegeven dat ik beide vragen ja moest antwoorden. Dit was Dotan zijn laatste optreden van de clubtour en toevalligerwijs mijn laatste concert van 2011. Ben van plan om gewoon door te gaan met bloggen van mijn concertjes in het nieuwe jaar en de 1e staat alweer op 4 januari gepland Wens iedereen die mijn blog leest een knallend uiteinde en een geweldig 2012!!! 


Next Stop - Trixie Whitley.

Donderdag 15 December Tivoli De Helling; Chef'Special

My Fellow blogger van  http://www.howartareyou.blogspot.com/  tipte mij over Chef' Special. Daarvoor nog nooit iets van gehoord en op youtube was helaas ook niet heel te vinden. Mooi balen! De volgende dag mailde mijn maat dat hij hun debuutalbum, "One for the Mrs", in z'n pauze gescoord had. Relaxed!! Gelijk ff geript en was zeer benieuwd naar wat ik zou gaan horen. Een lekker in het oor liggend album met invloeden van verschillende genres. Rap, pop, funk en een vleugje reggae; Het blijkt een zeer geslaagde combinatie! Chef'Special is een Nederlandse band uit Haarlem. In 2008 gevormd door een vijftal muzikale vrienden en in 2009 kwam er een EP uit, genaamd "Hungry". In oktober 2010 kwam er een nieuwe single, "Airplaying", uit en deze werd voor het eerst ten gehore gebracht bij DWDD. Dit nummer zorgde er tevens voor dat Chef'Special door 3FM werd uitgeroepen tot 3FM Serious Talent voor de maanden januari en februari. In Maart volgde er met "Scribblin" een 2e single van hun ook in maart uitgekomen debuutalbum "One for the Mrs." De titel verwijst trouwens naar hun oude tourbus, The Mrs, waarmee ze in 2009 een roadtrip door Europa mee hebben gemaakt. Toen ik Chef'Special op het programma van LL 2011 zag verschijnen, was ik laaiend enthousiast. Hun cd kon ik inmiddels wel dromen en keek er erg naar uit. Helaas traden ze op in de Charlie en was het erg druk! Ik was wat aan de late kant en ik kon het gewoon niet goed horen en zien. Balen was het toen, maar gelukkig heb ik voor dit concert een kaartje gescoord, voordat het uitverkocht was!!


Iets later dan normaal gaan we richting Tivoli De Helling en daar aangekomen rijden we langs de kekke tourbus van Chef'Special. Nadat we de auto geparkeerd hebben lopen we rond 20:45 de Helling in. Er staat buiten praktisch geen rij, bij de jassen een kleine. Tijdens het wachten zie ik door de ronde ramen van de klap deuren nog net een jongen met een gitaar op het podium zitten. Ik had 's middags nog even op de site van Tivoli gekeken wat het voorprogramma was en Bade staat op het program vandaag. Nou ja staat... eerder stond, want als we rond 21:00, met een drankie, de al bijna volgelopen zaal inlopen is hij al van het podium. We gaan dit keer niet op onze gebruikelijke plek staan, maar een paar meter verderop; tussen de 2 in en uitgangen van de zaal. Op die spot heb je net ff iets meer ventilatie en is het dus een stukje koeler. Is voor mijn maat, die het nog wel eens te warm kan krijgen, wel zo prettig. Publiek bestaat vanaaf voornamelijk uit jongeren van 18 tot 30 jaar. Al spotten we verderop wel een hele oude knar! Doordat we het voorprogramma hebben gemist kan Chef'Special voor mij niet snel genoeg beginnen. Om 21:15 is dat moment dan ook aangebroken


Onder het geluid van een vet intro en een gedempt blauw schemerig licht op het podium betreden eerst de 4 andere band leden onder luid applaus het podium."Tivoli" klinkt het door de zaal. Als ze allemaal hun plaats op het podium hebben ingenomen verschijnt ook Joshua, de zanger, het podium. al gelijk een aantal high fives uitdelend aan het publiek wordt er, net als op de cd, begonnen met "Sixteen Bars". Na een 1e goede response van het publiek wordt gelijk door gegaan met "Colors". Ondanks dat het toch wel een lekker nummer is, lijkt de zaal nog niet echt geboeid. Om mij hoor ik toch nog wel vrij veel gepraat en geroezemoes en de mensen lijken nog niet echt met het podium bezig te zijn. En dat terwijl Joshua wel zeer energiek en beweeglijk over het podium beweegt en zijn ding doet. Het geluid klinkt de 1e paar nummers ook niet al best en dat is miss een reden dat de sfeer er niet gelijk vanaf het begin goed inzit. Wordt hopelijk wel beter, want ook ik vind het nog een beetje tegenvallen. Na 3 nummers is het tijd om iedereen welkom te heten en een eerste praatje. "Tivoli, uitverkocht!!! Jullie waren er zeker vroeg bij. Jullie zijn allemaal bazen en daardoor kunnen wij ook bazen zijn! Thank you for that!! Na eerst nog "Scribblin" en nog een ander nummer neemt Joshua even een stapje terug en is het tijd voor een klein muzikaal intermezzo. De lichten worden gedimd en er komt een spotje op de gitarist te staan. Hij begint lekker te pingelen en het had een heel mooi momentje kunnen zijn, als de rest van de zaal het ook zo had kunnen waarderen als ik. Erg jammer dat het merendeel nog aan het praten is en nog steeds niet echt geboeid is. Op dit moment hadden de "Ssshhhttt" posters van de Tivoli zeker niet misstaan. Wat dan wel weer opvalt aan 't einde van dit intermezzo is dat het de beste response van de avond tot nu toe krijgt. Ik hoop dat deze trend zich doorzet tijdens de rest van de avond. Het volgende nummer gaat daar iig wel proberen een steentje aan bij te dragen. "Zijn er ook nog Monkey's in de zaal?? Big Monkey's, Small Monkey's??" en het nummer "Biggest Monkey" wordt ingezet. Al vanaf de 1e tonen lijkt de sfeer er beter in te zitten. Waar je normaal licht van boven op het podium ziet schijnen, is dat bij dit nummer niet het geval. Mijn nieuwe plekje in de zaal bied, buiten de ventilatie, nog een verrassend voordeeltje. In de hoek kan ik namelijk precies op het opstaande randje voor glazen zitten. Erg relaxed, want ik heb zo een mooi overzicht over de zaal een vrij zicht op het podium. En daar zie ik wel iets erg vets! Van onder het podum lijkt er een groene mist over het podium te hangen, een groene gloed over de hele breedte van het podium! Zeer sfeervol en het geluid, wat aan het begin van de avond niet zo best was, is inmiddels ook een stuk beter. Door mijn vernieuwde zicht zie ik dat de zaal bij vlagen aardig aan het losgaan is op "Biggest Monkey". De interactie van Joshua met de zaal wordt ook beter en het nummer wordt ook heel goed beloond door het publiek. De stijgende lijn lijkt zich voort te zetten en dat moeten Chef'Special ook gevoeld hebben. 


"Jullie zijn vanaaf ook gekomen om te dansen of niet dan??" En daar wordt redelijk gehoor aan gegeven als "Airplaying" door de speakers klinkt! Ook verbaal begint de zaal iets meer van zich te laten horen en de refreinen worden dan ook al aardig mee gezongen. De nare smaak die ik aan het begin van de avond had wordt meer en meer weggespoeld. Als Joshua na het nummer de stemming weer eens peilt, blijkt de zaal er hetzelfde over te denken. En bij het volgende nummer wordt er nog een schepje boven op gedaan. Als de hele zaal lekker aan het swingen is op "Slowdown" klinkt het tijdens het rustigere gedeelte van het nummer "Slow the fuck down" door de microfoon. "Utrecht, you all look stressed. My gift to you: I want everybody on the floor. Sit down, Lay down." Bijna heel de zaal geeft gehoor aan deze oproep en ook Joshuw zelf is vlak voor het podium in de zaal komen liggen. "Everybody good?? Close your eyes if wou want" en er wordt weer doorgegaan met het nummer. Moet eerlijk zeggen dat het wel even een ontspannen momentje is. Lekker relaxed muziekje maar het ontspannen moment komt ook weer ten einde. Dat gebeurt, als het nummer weer meer tempo krijgt, door iedereen tegelijk te laten springen. "Wake the fuck up!!" Het is wel iets vaker ben tegen gekomen, maar toch wel een leuke actie. Ondertussen ben ik even snel gaan zitten op mijn verhoogde positie en zie dat Joshua nog steeds tussen het publiek staat te feesten. "Are we good? Yeah!" Weer op het podium aangekomen vraagt Joshua zich af hij misschien een vraag mag stellen. "Who got the biggest toy??" Hij vertelt dat ze dit nummer wel eens met een doventolk hebben opgevoerd. Heel grappig, want hij laat ook nog even zien wat Chef'Special in gebarentaal is. Ga er maar even voor staan ;) Voor over gebogen met 2 naar beneden hangende armen 2 maal heen en weer zwaaien. Dan met je handen net doen alsof je een hoge hoed op hebt en dan nog iets wat lijkt op met je vingers een bril uitbeelden. So.. now you know, je weet maar nooit wanneer je dit nodig kunt hebben. "Spitting on your citystreets" begint en de sfeer zit er inmiddels helemaal in. Langzaam wordt het nummer opgebouwd en Joshua zweept t publiek ook lekker op. "Ik vond het fokking leuk! The sky is the limit!!" en de hele zaal begint eendrachtig te springen. Het dak begint er al aardig af te gaan. Maar dan verschijnt Joshua ineens met een opblaasboot op het podium. En ja hoor hij gaat met boot en al crowdsurfen!! Echt een hele vette actie en het is echt dik om te zien hoe hij een aantal rondjes door de zaal gaat!! "Big it up for the boatstyle Bie it up to the band en to yourselfs!!" We gaan richting het einde van het optreden en na nog een nummertje verlaten de mannen kortstondig het podium. 


Het enthousiaste publiek hoeft niet heel veel moeite te doen om de Chef's weer op het podium te krijgen. Na een enkele "We want more" betreedt de gitarist alweer het podium en onder zijn begeleiding samen met het geklap van het publiek wordt "Birds" ingezet en betreden ook de andere band leden onder luid applaus het podium. "Utrecht!! Vinden jullie het leuk om kostenloos in de nieuwe videoclip van Chef'Special te figureren??" Dit aanbod wordt door de zaal uiteraard met groot kabaal onthaald! Er zijn geen regels maar het zou leuk zijn als de uitgedeeld tattoo's in beeld kunnen komen. Het gaat een de gekruiste lepel en vork en ik heb er idd al menig bezoeker mee zien lopen. En vanaf "My Night Off" ingezet wordt gaat het dak er echt helemaal af. Ineens springt de hele zaal als een gek! Ik zie glazen door de lucht vliegen en hier en daar zit een meisje bij iemand op de schouders. Dit nummer is ook wel een lekker feest nummer en persoonlijk vind ik dit ook wel een van de lekkere nummers van hun debuutalbum.Het hele nummer lang worden er opnames gemaakt door verschillende mensen maar ook door Joshua zelf. Op een gegeven moment gooit hij zelfs zijn camera het publiek in. Het einde van het nummer wordt door de Chef's even in een heel ander jasje gestoken. Van dance muziek, langs Rauw en Dubstep het komt allemaal even voorbij. Echt een heel vet einde en dit zorgt op de valreep nog voor, een verdiend, kippenvel momentje! Joshua heeft zijn camera weer van het publiek terug gekregen; Ben benieuwd wat daar allemaal op te zien zal zijn ;) Nog een keer besluit Joshua te gaan crowdsurfen, maar dan zonder bootje. Onder de heerlijk dreunen van de band gaat hij nog een rondje door de zaal om vervolgens op het podium terug gekeerd een ontzettend groot applaus in ontvangst te nemen!! En ook ik laat van mij horen, al is niet iedereen om mij heen even blij met mijn gefluit ;) Tja heb genoeg kunnen oefenen bij een boel eerdere concertjes. 


Ondertussen zijn we onze jas gaan halen en staan we nog even bij de merchandise te kijken. Maatje van mij wil informeert even naar een v-halsje die eigenlijk voor vrouwen is bedoeld. Maar vreemd genoeg heeft het meisje van de shirtjes er meer aan jongens verkocht dan aan meisjes. "Gaan jullie al weg?? Ze gaan nog een nummertje doen" En door de klapdeur kijkend zie ik Chef'Special weer op het podium verschijnen. Ik loop nog even naar binnen en het allerlaatste nummer is "Stick Around". We pakken nog een half nummertje mee en vinden het dan mooi geweest. Als we rond de klok van 22:30 naar de auto lopen, hebben we alle 4 eigenlijk wel hetzelfde gevoel. Een niet al te best begin, waarbij het geluid gewoon niet goed was, de muziek dus niet tot hun recht kwam en het publiek nog niet geboeid werd. Maar na een nummertje af 4 merkte je een ommekeer. Alles werd eigenlijk alleen maar beter. Het begon met het geluid, waardoor de muziek dus veel beter overkwam. Het publiek merkte dat ook en werd steeds meer door het optreden geboeid. Dat kwam de sfeer uiteraard alleen ten goede en door de "Boat" actie en natuurlijk het figureren voor de clip deden daar een nog een schepje boven op. Een heerlijk avondje van een energieke band met een sound die net even anders is dan de meeste bandjes van nu. Joshua heeft ook een hele lekkere flow, eigen stemgeluid en energie voor 10. Op de Tivoli site stond vermeld dat overal waar Chef'Special optreden het een feest wordt en dat is het vanaaf uiteindelijk ook geworden!! Als er een nieuw album komt, ben ik voor 100% zeker weten weer van de partij!!


Next Stop - Dotan

Vrijdag 2 December Tivoli De Helling; You Me At Six

You Me At Six was niet helemaal nieuw toen ik ze spotte bij de Tivoli. Heb ze zelfs al op Lowlands gezien, maar zoals het bij wel meer optredens van Lowlands gaat, is het een beetje vaag welke jaargang dat was en hoe ze waren. Ze kwamen onder mijn aandacht toen ik een keer de concert agendaatjes aan het bekijken was op zoek naar leuke concertjes of artiestjes. Dat was ongeveer in de periode dat ook Go Back To The Zoo, Only Seven Left en The Van Jets een beetje bekendheid kregen. Met de een is het wat beter gelopen dan met de ander, maar heb inmiddels al deze bandjes wel een keer gezien. Al moest ik voor The Van Jets wel een extra keertje naar Go Back To The Zoo, omdat The Jets het voorprogramma waren! Heel vervelend ;) You Me At Six is een 5 koppige band uit Surrey, The UK. In 2005 een 1e ep uitgebracht en in 2008 volgde hun debuutalbum "Kiss And Tell". "Hold Me Down" was het 2e album dat in 2010 uitkwam en dit album heb ik veelvuldig geluisterd. Toen ik hem enkele weken geleden weer op mijn telefoon zette, was ik gelijk weer even verslaafd. Lekkere stevige pop-rock met lekker tempo, waardoor het schoonmaken in huis ineens een stuk sneller gaat. Aan de andere kant van de Noordzee is inmiddels hun 3e album "Sinners Never Sleep" al uit, komt in Nederland aan het begin van het nieuwe jaar uit.

We gaan vanaaf weer naar een uitverkochte Tivoli De Helling en langs de lange rij rijdend spot ik bijna alleen maar meisjes tussen de 16 en ,tja tegenwoordig moeilijk te schatten, 20 jaar. Na de auto geparkeerd te hebben, sluit ik om 19:45 aan de rij. Vrijwel gelijk komt er een meisje naar me toe of ik toevallig niet een kaartje over heb. Helaas, geen kaartje over. Achter mij sluit een gast aan die vast aan de dresscode van het feestje na You Me And Six voldoet; Een kekke housebroek met een hele foute korte broek haha Het dranghek met de bekende vuilniszak eraan, verraad dat er hier al vroeg mensen voor de deur hebben gestaan. Door de jonge opkomst wordt er goed op leeftijd gecontroleerd. Ik pak m'n id er toch maar vast bij, maar als ik aan de beveiligster vraag of ze hem moet zien, begint ze te lachen. "Dat geloof ik wel". Binnen in de rij staand wordt goed duidelijk dat er over het algemeen echt tieners zijn. De bandshirtjes en "Sinners"armbandjes vinden gretig aftrek en om mij heen zie ik veel meisjes en een enkele jongen met bandshirtjes. "Hoe zie ik eruit in mijn nieuwe shirtje" hoor ik een aantal keer. Om 20:15 neem ik, met een drankie, mijn plekkie in de zaal in en naast mij staan, denk ik, enkele ouders. ;) Om mij heen kijkend vallen het grote aantal Vansies en Allstars mij wel heel errug op! Laat ik nu zelf ook Vansies aan hebben haha

Vanaaf zijn er, voor de verandering, 2 voorprogramma's. The Marines was the opener for the night, maar die heb ik gemist. Canterbury, the main support, neemt rond 20:25 hun plaats in op het podium. De 4 koppige band begint te spelen en alle jonge meisjes gaan al gelijk uit hun dak. De muziek die Canterbury produceert klinkt ook wel lekker. Het is ook vrij stevige rock met in elk liedje wel een lekker deuntje en het publiek begint dan ook al gelijk lekker te dansen. Al die jonge meisjes zijn ook makkelijk te pleasen dacht ik eerst, maar na een aantal nummers blijkt dat de aanwezige tieners Canterbury al wel langer kennen. Een aantal nummers worden meegezongen en de sfeer zit er al lekker in. Ben wel blij dat ik even oordoppies, a 0,20 euries, heb aangeschaft, want het geluid staat wel een beetje hard! Alles wat de zanger het publiek vraagt, wordt door het publiek gelijk uitgevoerd. Springen, klappen, zingen en tijdens het optreden onstaat er al een 'pitje' voor het podium. Na een krap half uurtje komt er een einde aan het 2e voorprogram van vanaaf en ik moet bekennen dat ze me wel vermaakt hebben. Ben iig wel benieuwd geraakt naar hun album en ga deze ook nog wel even checken. Ze hebben wel ruimschoots voldaan aan de taak van een goed voorprogram. Het publiek is lekker opgewarmd door hun muziek en ze hebben de sfeer er goed ingekregen en "That's Wicked!" volgens de zanger. Onder luid applaus en gefluit verlaten ze het podium en is het wachten op You Me At Six. Tijdens het wachten valt op dat de "ouders" om mij heen of aan het wordfeuden of aan het fb-n zijn. De zaal is nu wel zo goed als volgelopen en waar het bij een "grote mensen" concert tot aan de klapdeuren gevuld is, is de zaal nu 3-kwart gevuld. Misschien nemen als die jongeren minder plek in, ik weet het niet. De sfeer blijft er iig goed in doordat al die jongeren lekker blijven dansen op de dansbare hitjes van nu. "Every day I'm Shuffeling" en hitjes van Katy Perry en Rihanna klinken er door de zaal en daar genieten vooral de meisjes wel van. Maar als de muziek om 21:15 weggedraaid wordt en er iemand op het podium verschijnt, stopt iedereen met dansen en beginnen gelijk met het gillen en fluiten. Lachuh!

De 1e bekers vliegen al door de lucht en onder begeleiding van de 4 bandleden komt de zanger het podium op springen. "Utrecht!! Time to wake the fuck up!" Er wordt vanaaf afgetrapt met "The Consequence" en die knalt er gelijk lekker in! De zaal beweegt gezamelijk op de dreunen van de band en het refrein wordt gelijk al mee gezongen door het uit hun dak gaande publiek! Onder het geluid van klappende en fluitende tieners wordt er gelijk verder gespeeld. Ondertussen zijn er 2 stelletjes voor mij komen staan en ze hebben er kennelijk zin. Fanatiek springen de heren, net als de rest van de zaal, mee op het volgende nummer. Sfeertje is wel weer ff wat anders dan bij mijn vorige "rustige" concertjes, maar zeker wel lekker! Het 3e nummer is "Safer To Hate Her", ook al zo'n knaller van de 2e cd, en de zanger gaat lekker uit z'n dak en entertaint het publiek. Alles wat hij de zaal vraagt wordt door de volgzame schaapjes allemaal uitgevoerd. Klappen, springen, meezingen, het wordt gedaan en hij geniet ervan. Het wordt vanaaf trouwens nog gekker met wat hij de zaal opdraagt ;) Maar dat is voor later. "Let's get fucking crazy" klinkt t door de microfoon en "Save It For The Bedroom" wordt ingezet. Na weer een lekker rocknummertje is het tijd om even de stemming te peilen. En die is zeker goed! Terwijl de drummer onder luid gegil zijn shirt uitdoet, vertelt de zanger dat ze gisteren nog in Belgie optraden, maar dat Nederland ze uiteraard een stuk beter bevalt! "Incredible!! Thanks for selling us out!!" Bij het volgende nummer wordt het publiek er weer bij betrokken en dit gaat ze weer uitstekend af. De zanger is duidelijk onder de indruk! Het nummer is "Liquid Confidence" en een van de iets rustigere nummers van "Hold Me Down" en leent zich ook goed om meegezongen te worden. De 2 stelletjes die voor mij staan doen ook vrolijk mee, maar gaan ondertussen wel steeds meer voor mijn neus staan.. en die begint iets onfris te raken. Maar snel een beetje verplaatsen ;)

Tijdens "Trophy Eyes" klinkt er ineens "Circle Pit, Circle Pit, Now is the time mothafuckers!!" door de zaal en voor het podium verandert in een kolkende massa! De uitzinnige fans geven ruimschoots gehoor aan de kreet en ze beginnen lekker tegen elkaar op te springen en te duwen. Tof om te zien en het zorgt voor een mooi sfeermomentje. Het 7e nummer van vanaaf staat op hun nieuwe album "Sinners Never Sleep" De zanger heeft het hele optreden nog niet veel feedback over de nummers gegeven, maar dit is wel ff prettig. "Bite My Tongue" klinkt wel aardig hetzelfde als de weg die is ingeslagen op "Hold Me Down" al begint de zanger op het einde heel even een beetje "Ramstein" achtige geluiden te maken en dat is toch niet helemaal mijn ding. het nummer wordt goed onthaald en ik vond het ook wel een lekker nummer op t einde na dan. Ben iig wel benieuwd naar de andere nummers van hun nieuwe cd. Na een bedankje en een applaus voor de beiden voorprogramma's, waarbij Canterbury duidelijk een betere response krijgt dan The Marines, wordt er verder gegaan met "Playing The Blame Game". Wederom verandert de zaal in een springende massa en de zanger zoekt geregeld contact met het publiek. Gretig zie ik allemaal handen naar de knielende zanger gaan; Errug leuk voor de mensen die het langst in de rij hebben gestaan vandaag. Het uitzinnige applaus aan het eind van het nummer zwelt pas echt aan als de zanger zijn mouwloze jack uittrekt. "Cheers" en hij neemt een slok van z'n Corona.

Na een kleine introductie wordt "Fireworks" ingezet en waar de zaal bij andere nummers onderhand ontplofte onstaat er nu een heel ander tafereeltje. Het is verreweg het rustigste nummer van hun 2e cd en dat kan je aan het publiek zien. Geen rondspringende headbangende, maar alleen maar knuffelende tieners. Er zit zelf een meisje bij iemand op z'n nek en ik zie hier en daar een A4tje omhoog gaan met een boodschap. Tijd geleden dat ik dat meegemaakt heb. Een beetje jammer dat iedereen tijdens het nummer met z'n armen heen en weer gaat zwaaien boven hoofd. Sfeervol, maar die gasten die toch weer voor mij zijn komen staan hebben duidelijk iets te hard hun best gedaan vanaaf! Een beetje tekort aan deo, pffffff maar ff een drankie scoren. En daar spot ik dat meisje wat eerder op de avond nog op zoek was naar een kaartje. Is er kennelijk toch gelukt. Na "Fireworks" is het volgens de zanger "Time to speed up again" en worden er 2 lekker klinkende nummers van hun nieuwe cd gespeeld en mijn nieuwsgierigheid is weer iets toegenomen. "Okay Ladies and Gents, it's about that time!" en een van de uitgebrachte singles van "Hold Me Down" wordt gespeeld. Het publiek gaat weer uit zijn dak en de sfeer blijft er opperbest inzitten! Heb wel de indruk dat de ouders naast mij er wel klaar mee zijn en ik heb de afgelopen nummers toch ook al wat mensen weg zien gaan.

Het optreden van vanaaf loop echter op zijn eind en de band is aangekomen bij het laatste nummer van de setlist. Omdat de zanger ook echt een topavond heeft gehad, gaat hij bij het publiek peilen wat zij graag willen horen. Na wat discussie en een paar voorstellen uit de zaal wordt er, volgens mij, toch gewoon begonnen met een nummer wat de zanger zelf kiest. En terwijl "The Rumour" wordt ingezet heeft de zanger nog 1 taak voor de zaal. "I expect some croudsurfing!" Ik ben benieuwd of ook daar gehoor aan wordt gegeven, maar eerst overkomt mij even iets heel raars! Ineens verschijnt er uit het dansende publiek een meisje wat of heel slechtziend of heel dronken, misschien wel allebei, en ze loopt precies naast me recht tegen de muur!! Ben even met stomheid geslagen. Is er echt gebeurt wat ik denk gezien te hebben... Het is toch echt zo haha ik heb haar maar even de klapdeuren gewezen en ze loopt richting herenwc... Maar vlak voor de deur gaat ze toch naar de juiste wc. Misschien toch slechtziend ;) Als ik mijn blik weer op het podium richt, staat er warempel een meisje op het podium om een poging tot crowdsurfen te gaan wagen. Na een omhelsing met de zanger waagt ze de sprong en surft ze een rondje door de zaal. Al snel volgen er nog een paar meisjes, maar die worden niet allemaal even goed opgevangen! Keer op keer zie ik alleen een stel benen uit het publiek steken. De slechtse poging is van de enige jongen die een poging waagt. Van hem ik na zijn sprong helemaal niets terug gezien. Na een groot bedankt aan de zaal en een groot en uitzinnig applaus van de nog immer overactieve zaal is gelijk tijd voor de toegift en het allerlaatste nummer van de avond. "Last chance to dance!" Nog eenmaal ontploft de zaal en tijdens "Underdog" gaan er nog een paar meisje crowdsurfen! Het allerlaatste meisje wordt een heel rondje door de zaal gedragen en na een gezamelijk "1... 2... 3... 4... Underdog"  komt er een einde aan een avondje energieke rock!

Na het nummer verlaat You Me At Six onder luid applaus het podium en vrijwel gelijk gaan de lichten en muziek in De Helling aan. Ze gaan dus niet meer op het podium verschijnen en ik ga snel mijn jas halen. Eenmaal buiten vallen de ietwat bezorgde en wachtende ouders eigenlijk wel gelijk op. Kan terugkijken op een leuke avond. Canterbury was een een uitstekend begin van mijn avond en You Me At Six speelden eigenlijk wel de pannen van het dak. Ben wel echt blij dat ik nog even oordopjes gekocht heb, want die waren zeker geen overbodige luxe! Hun rockmuziek is bij vlagen lekker uptempo en de zanger lijkt ook wel onvermoeibaar. De hele avond over het podium springen en het publiek entertainen. Het is een zeer geslaagde combi moet ik toegeven. Hun optreden leent zich ook wel erg goed voor een LowLands. Zal me toendertijd dus ook wel opperbest vermaakt hebben, gok ik zo. Een leuke afwisseling in mijn concertagenda en ga ook zeker even in de gaten houden wanneer "Sinners Never Sleep" uitkomt. Zeker een aanrader die van een beetje stevige rockmuziek houd!

Next Stop - Chef' Special